ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١ - باب كسى كه در حضور ورثه بيش از ثلث وصيت كند و آنان تجويز كنند آيا پس از مرگ او حق نقض دارند؟

امر كرده بود مملوك سازد، و كسى را كه بى‌بهره ساخته بود بهره‌مند نمايد، و كسى را كه بهره‌مند كرده بود بى‌بهره كند، تا هر زمان كه نميرد و از اين نيّت رجوع نكرده باشد.

شرح: «اگر دو وصيّتنامه از موصي موجود بوده باشد بدوّمى بايد عمل كرده شود.

زيرا ناقض وصيّت اوّل است، و چنانچه تاريخ آن معلوم نبود از قرائن هر كدام معلوم گشت كه بعد بوده آن نافذ است، و در صورت عدم تاريخ و قرينه هر كدام را ورثه امضا كنند».

باب كسى كه در حضور ورثه بيش از ثلث وصيّت كند و آنان تجويز كنند آيا پس از مرگ او حقّ نقض دارند؟

٥٤٦١- حمّاد بن عيسى، از حريز، از محمّد بن مسلم، روايت كرده است كه از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كرد كه در حضور ورثه‌اش وصيّتى كند، و ايشان آن وصيّت را تجويز نمايند، و آنگاه چون آن مرد بميرد آن وصيّت را نقض كنند، آيا ايشان حقّ دارند كه وصيّت مورد اقرار خود را ردّ نمايند؟ امام فرمود:

ايشان چنين حقّى ندارند، و در صورتى كه در زمان حيات موصى به آن وصيّت اقرار كرده باشند وصيّت در باره ايشان جائز و نافذ است.

و صفوان بن يحيى، از منصور بن حازم نظير همين خبر را از امام صادق ٧ روايت كرده است.