ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٠ - باب تجديد نظر در وصيت

آن رجوع كند، و تا هر زمان كه زنده باشد در وصيّت خود تجديد نظر نمايد.

شرح: «در ميان فقهاء خلافى نيست در اينكه موصى تا در قيد حيات است ميتواند از آنچه وصيّت كرده رجوع كند».

٥٤٥٨- و محمّد بن أبى عمير، از بكير بن أعين، از عبيد بن زراره، روايت كرده است، كه گفت: من از امام صادق ٧ شنيدم كه ميفرمود: شخص وصيّت‌كننده حقّ دارد كه در وصيّت خود رجوع كند، چه در حال تندرستى باشد، و چه در حال بيمارى.

تذكّر: «روايت بكير از عبيد بن زراره صحيح نيست و نسخه تصحيف شده يا مؤلّف سهو كرده و صواب «ابن بكير» است».

٥٤٥٩- و يونس بن عبد الرحمن، از عبد اللَّه بن مسكان، از امام صادق عليه- السّلام روايت كرده است كه فرمود: امير المؤمنين ٧ حكم كرد بر اينكه غلام يا كنيز مدبّر از ثلث است، و مرد تا نمرده است حقّ دارد كه وصيّت خود را نقض كند، چنان كه چيزى بر آن بيفزايد، يا چيزى از آن بكاهد.

٥٤٦٠- و در روايت يونس بن عبد الرحمن به اسنادش آمده است كه على بن الحسين ٧ فرمود: شخص حقّ دارد كه وصيّتش را تغيير دهد، بر اين گونه كه كسى را كه به مملوك بودنش امر كرده بود آزاد كند، و كسى را كه به آزاد كردنش‌