ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٩ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

به حلب بسيار مسافرت مى‌كرده‌اند از اين رو به حلبى معروف شده‌اند و در ميان آل ابى شعبه كه همگى از شيعيان بنام هستند عبيد اللَّه برجسته‌تر و بزرگتر از نظر روايت و نقل نسبت بديگران است و در هر كجاى كتاب «فقيه» كه گفته است حلبى از فلان و نامش را ذكر نكرده مراد همين عبيد اللَّه حلبى است، وى داراى كتابى است كه گويند آن را به امام صادق ٧ عرضه داشت و امام ٧ آن را نيكو شمرد و تصديق فرمود، و در هنگام قراءت آن فرمود: «در موضوع فقه اهل جماعت و سنّت آيا چنين كتابى دارند» و طريق اوّل مؤلّف به او صحيح است، و اما طريق دوّم حسين بن محمّد بن عامر ظاهرا همان حسين بن محمّد بن عمران اشعرى است و در نسخه‌بردارى اشتباه شده و اوست كه از عمويش عبد اللَّه بن عامر بسيار روايت دارد، پس بدين حساب طريق دوّم نيز صحيح است چون اين عمو و برادر زاده هر دو نزد علماء رجال ثقه هستند».

و آنچه در آن از معاوية بن ميسرة آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم- رضى اللَّه عنه- از عبد اللَّه بن جعفر حميرى از احمد بن محمّد بن عيسى، از على بن الحكم، از معاوية بن ميسرة بن شريح القاضى.

توضيح: «معاوية بن ميسرة از اصحاب امام صادق ٧ است و داراى كتابى است و ابن أبى عمير آن كتاب را روايت مى‌كند و وحيد بهبهانى گويد:

«فضالة و عبد اللَّه بن مغيره و عبد اللَّه بن بكير و بزنطى و صفوان از وى روايت دارند و اين دليل وثاقت اوست». و طريق مؤلف به او صحيح است».

و آنچه در آن از عبد الرحمن بن أبى نجران آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از محمّد بن حسن- رضى اللَّه عنه- از محمّد بن حسن صفّار از احمد بن محمّد بن عيسى‌