ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٤ - و اينك سخنانى موجز و بيسابقه از رسول خدا

٥٧٧٨- شقى كسى است كه در شكم مادرش شقى باشد.

شرح: «شقاء و شقاوت بدبختى است در مقابل سعادت، و همچنان كه سعادت دنيوى و اخروى دارد شقاء و شقاوت نيز دنيوى و اخروى دارد، و در اينجا مراد شقاوت دنيوى است زيرا شقاوت اخروى بستگى به اختيار انسان و اعمال او دارد، و چون در شكم مادر، انسان نه اختيارى دارد و نه عملى، از اين رو لا جرم مراد شقاوت دنيوى است، و آن سه قسم است يا از نظر جسم بدبخت است يعنى معتدل نيست، يا از نظر روح و روان يا از نظر ديگر خارج از اين دو، و در اينجا ممكن است هر كدام از اينها مراد باشد يا همه، و بنا بر اين معنى كلام اين خواهد شد كه شقى و بدبخت حقيقى آن كس است كه بدبختى او از هنگامى كه در شكم مادر است شروع شود، و ممكن است مراد اين باشد كه بدبخت آن كس است كه نطفه‌اش بحرامى در رحم مادرش ريخته شود».

٥٧٧٩- فرجام كارتان خانه‌اى بمساحت چهار ذراع است.

هر كه را خوابگه آخر به دو مشتى خاكست گو چه حاجت كه به افلاك كشى ايوان را

٥٧٨٠- معصيتى كه عقابش از همگى معاصى بيشتر است، دروغ گفتن است.

٥٧٨١- دشنام گفتن بمؤمن فسق است، جنگ با مؤمن كفر است، خوردن گوشتش- يعنى غيبتش- معصيت خداوند عزّ و جلّ است، احترام مالش بمانند احترام خون او است.

٥٧٨٢- كسى كه خشم را فرو خورد خدا به او اجر ميدهد.