ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٩٦ - باب نوادر، و آن آخر ابواب اين كتابست

هفت شوط را براى ايشان مقرّر داشت، پس خداى عزّ و جلّ آن را در اسلام مجرى ساخت.

يا علىّ: عبد المطّلب با ازلام قرعه نمى‌افكند، و بتها را نميپرستيد، و از گوشت قربانيها براى بتها نميخورد، و ميگفت: من پيرو آئين ابراهيمم ٧.

يا علىّ: عجيب‌ترين مردم از جهت ايمان، و عظيمترين ايشان از جهت يقين گروهى هستند كه در آخر الزمان زيست ميكنند، زيرا ايشان بديدار پيمبر نپيوسته‌اند، و حجّت از ايشان غائب است، ولى ايشان بنوشته‌اى ايمان آورده‌اند.

يا علىّ: سه چيز قسوت قلب مى‌آورد: شنيدن لهو، و طلب شكار، و آمدن بدرگاه و دربار پادشاه.

يا علىّ: در لباسى از پوست حيوانى كه نوشيدن شير و خوردن گوشتش را حرام ميدانى نماز مگذار، و همچنين در

«ذات الجيش»

و

«ذات الصّلاصل»

و

«ضجنان»

نماز بپا مدار.

شرح: «ذات الجيش و ذات الصّلاصل و ضجنان نام سه وادى است در حجاز».

يا علىّ: از تخم پرندگان آن را كه دو طرفش با هم اختلاف داشته باشد، و از ماهى آن را كه فلس داشته باشد، و از پرندگان آن را كه بهنگام پرواز بال بر هم زدنش‌