ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦ - باب رسم و طرح وصيت

حقّ فرستاده است، تا بر همگى اديان جهان قهر و غالب گردد، اگر چه مشركين آن را خوشايند ندارند. سپس نماز من، و عبادت و قربانى من و زندگى و مرگ من، از آن اللَّه ربّ العالمين است، كه مر او را شريكى نيست، و من به اين راه و رسم مأمور شده‌ام، و من يكتن از مسلمينم.

سپس اى حسن، من تو را و همگى فرزندان، و كليّه افراد خاندانم را و هر آن كس از مؤمنين را كه اين نامه من به او برسد، وصيّت ميكنم كه تقواى خدا، پروردگار را پيشه خود سازيد، و جز به آئين مسلمانى زندگى را بپايان مبريد، و همگى بريسمان وحى الهى درآويزيد، و پراكنده مشويد، و نزول نعمت خدا بر خويشتن را بياد آوريد، و آن زمان را فراموش مكنيد كه دشمن يك ديگر بوديد، پس خدا ميان دلهاتان انس و الفت برقرار كرد، زيرا من از رسول خدا شنيدم كه ميگفت: «اصلاح ميان مردم از همگى اقسام نماز و روزه افضل است. و بغض و عداوت ريشه‌كن‌كننده دين، و علّت فساد در روابط مسلمين است،

و لا قوّة الّا باللَّه.

بخويشاوندانتان بنگريد، پيوند يارى و مددكارى را با ايشان برقرار كنيد، كه خدا بوسيله اين عمل حساب را بر شما آسان ميسازد.

و خدا را! در باره يتيمان، كه صداشان بگريه بلند نشود. و در حضور شما پايمال و تباه نشوند، زيرا كه من از رسول خدا ٦ شنيدم كه ميفرمود: «كسى كه يتيمى را كفالت كند، تا بى‌نياز گردد، خدا بهشت را بر او