ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢١ - باب رسم و طرح وصيت

مقدّس نظرش اينست كه شخص اگر داراى مالى است و ورثه‌اش چندان نيازى ندارند بهتر است مقدارى از مال را كه بحدّ ثلث يا كمتر از ثلث مال اوست مشخّص كرده و وصيّت كند كه از اين مقدار معيّن فلان مبلغ را به فلانى، و فلان مبلغ را صرف فلان خيريّه، و فلان شى‌ء را بفلان مصرف خير برسانند، نه اينكه بگويد: ثلث مالم را مخارج خودم كنيد، كه وصى و ورثه هر دو در زحمت تعيين ثلث افتند و مدّتى بسر آيد و بالاخره ثلث دقيقا منجّز نگردد، و مادام كه مالى باقى است ميّت در ثلث آن شريك ورثه باشد».

باب رسم و طرح وصيّت‌

٥٤٣١- علىّ بن ابراهيم بن هاشم، از علىّ بن اسحاق، از حسن بن حازم كلبى خواهرزاده هشام بن سالم، از سليمان بن جعفر،- و او جعفرى نيست- از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: رسول خدا ٦ فرمود: كسى كه وصيّتش را بهنگام موت نيكو انجام ندهد، اين كار نقصى در مروّت و عقل او است، گفتند: يا رسول اللَّه! و چگونه ميبايد شخص مشرف بر موت وصيّت كند؟ فرمود چون وفاتش فرا رسد، و مردم پيرامون او اجتماع كنند، بگويد: اى خداى آفريننده آسمانها و زمين، داناى غيب و شهود، رحمان رحيم، خدايا من در دار دنيا، نزد تو اعتراف ميكنم كه معبود حقّى جز تو نيست، كه تنها و بى‌شريكى، و