ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩ - باب وصيتى كه بمعروف برگردانده مىشود، و آنچه از مال ميت كه بخودش تعلق ميگيرد

روايت كرده است كه فرمود: براء بن معرور أنصارى در مدينه ميزيست، و در اين حال هنگام وفاتش فرا رسيد، و در آن زمان رسول خدا ٦ و مسلمين بطرف بيت المقدّس نماز ميگزاردند، براء بن معرور وصيّت كرد كه روى او را بطرف پيمبر ٦ و بسمت قبله (آينده) اسلام قرار دهند، و در باره ثلث مال خود وصيّت كرد، سپس سنّت بر همين روش جريان يافت.

شرح: «سابقا گذشت كه رسول خدا ٦ در مكّه رو بكعبه نماز ميگزارده و تنها در مدينه براى مصلحتى خداوند وى را دستور داد كه رو به بيت المقدس نماز گزارد، و آن براى آزمايش مهاجرين كه معلوم آيد كدام مردم تابع رسول خدايند و كدام در آنچه مخالف رأى ايشان است نافرمانند، چنان كه خود فرمود: «وَ ما جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنْتَ عَلَيْها إِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّنْ يَنْقَلِبُ عَلى‌ عَقِبَيْهِ‌» و اينكه در اين روايت آمده است كه رسول خدا ٦ در مكّه رو به بيت المقدس نماز ميگزارد بنظر ميرسد سهو راوى است هر چند گذشت كه صدوق عليه الرّحمة معتقد است كه تمام سيزده سال كه رسول خدا در مكّه بود به بيت المقدّس نماز ميگزارده، لكن اين عقيده از همان روايت كه متضمّن اين معنى است اخذ شده و اين بر خلاف قول مفسّران و مؤرخين و نيز پاره‌اى از اخبار است، و پيغمبر ٦ خود به قبله بودن بيت المقدّس براى هميشه چنان كه از آيه مفهوم مى‌شود چندان راضى نبود لذا آيه آمد كه‌ قَدْ نَرى‌ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ‌ و مؤمنين نيز چون امر خداوند بود بدان تن در دادند و إلّا بر ايشان سخت گران بود كعبه را رها كرده به بيت المقدس رو كنند چنان كه خداوند خود فرمايد: وَ إِنْ كانَتْ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ‌.

٥٤٢٩- از احمد بن اسحاق روايت شده است كه طىّ نامه‌اى بحضور امام‌