ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١١ - باب وقف و صدقه و عطيه و هبه

به او نشان داد، و قاضى با ديدن آن، حكمى كه صادر كرده بود پس گرفت.

و «حبيس» يعنى هر وقفى كه مدّتى معلوم نداشته باشد بورثه باز ميگردد.

شرح: «خبر دلالت دارد بر آنكه اگر در حبس مدّت معيّن نشده باشد و حابس از دنيا رود به ورثه باز مى‌گردد».

٥٥٨٢- و عبد اللَّه بن مغيرة، از عبد الرحمن جعفى روايت كرده است كه گفت:

من در باره مواريثى متعلّق بخودمان، كه ملكى حبيس در ضمن آنها بود، بمحضر قاضى ابن أبى ليلى آمد و شد ميكردم، و از او ميخواستم تا آن مواريث را ميان ما قسمت كند، ولى او در كار من دفع الوقت ميكرد، چون اين ماجرا بدرازا كشيد شكايت او را به امام صادق ٧ بردم، امام ٧ فرمود: آيا او نميداند كه رسول خدا ٦ به بازگرداندن حبيس و اجراء مواريث امر فرموده است؟! گفت:

من بنزد قاضى شدم، و اين بار نيز او بعادت خود عمل كرد، به او گفتم: شكايتت را به امام صادق ٧ بردم، و آن امام با من چنين و چنان گفت، عبد الرّحمن گفت: ابن أبي ليلى مرا قسم داد كه اين سخن را امام گفته است و من براى او قسم ياد كردم، و در اين هنگام او همان حكم را در باره من صادر كرد.

٥٥٨٣- و يعقوب بن يزيد، از محمّد بن شعيب، از أبى كهمس از امام صادق‌