ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٠٤ - باب وقف و صدقه و عطيه و هبه

كه در شهر محلّ وقف سكونت دارند، و براى تو روا نيست كه از غائبانشان جستجو كنى.

شرح: «خبر متضمّن اينست كه اگر وقف بر جماعتى كه از يك تيره‌اند باشد واجب نيست كه كسانى كه در آن شهر نيستند جستجو كرد و منفعت را بآنان رسانيد ولى اگر در يك شهر هستند تتبّع را لازم دانند از روى احتياط».

٥٥٧٥- و عبّاس بن معروف، از علىّ بن مهزيار روايت كرده است كه گفت:

به امام ابو جعفر ٧ نوشتم كه فلان شخص مزرعه‌اى را خريده، و آن را وقف كرده، و خمس آن را براى شما قرار داده است، و اكنون در باره اينكه سهم شما از آن زمين را بفروشد، يا بحساب خودش بهمان مبلغى كه خريده است تقويم كند، يا همچنان آن را بصورت موقوفه باقى گذارد، رأى شما را همى جويد، امام ٧ نوشت: بفلان شخص اعلام كن، كه من او را بفروختن سهم خودم از آن مزرعه و رساندن بهاى آن بمن همى فرمايم و به او اعلام كن كه بخواست خدا اين همان رأى منست، و يا اگر براى او آسانتر باشد آن را بحساب خودش تقويم كند.

راوى گفت: و به آن امام نوشتم كه آن مرد گفته است، كه ميان كسانى كه اين مزرعه بر ايشان وقف شده، اختلاف شديدى وجود دارد، و او از آن ميترسد كه كار اين اختلاف در ميان ايشان بالا گيرد، پس اگر مصلحت را در آن مى‌بينيد كه اين وقف را بفروشد، و بهر يك از ايشان آنچه را بر او وقف كرده است تسليم كند او را