قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٧٦ - مبحث اول - در عمرى و رقبى و سكنى

١٢٠، ١٢٩- ١٣٢ س ٧- ١٤٣ س ٩- ٢٣٧ س ١٢٨- ٥٠٤ س ١٠٤.

ماده ٣٩: هر بنا و درخت كه در روى زمين است و همچنين هر بنا و حفرى كه در زير زمين است ملك مالك آن زمين محسوب مى‌شود مگر اينكه خلاف آن ثابت شود.

ر. ك. ٣٣٦ س ٥٦.

فصل دوم- در حق انتفاع‌

ماده ٤٠: حق انتفاع عبارت از حقى است كه به موجب آن شخص مى‌تواند از مالى كه عين آن ملك ديگرى است يا مالك خاصى ندارد استفاده كند.

مسأله ١- براى شخص جايز است كه ملكش را بر هر چه كه وقف بر آن صحيح است حبس نمايد، به اينكه منافع آن، در امرى كه آن را تعيين كرده، طبق آنچه معين نموده مصرف شود؛ پس اگر آن را بر راهى از راههاى خير و محل‌هاى عبادت مثل كعبه معظمه و مساجد و مشاهد مشرفه حبس نمايد، در صورتى كه مطلق باشد يا به دوام آن تصريح كند، پس رجوعى بعد از قبض آن نيست و به ملك مالك برنمى‌گردد و ارث برده نمى‌شود و اگر تا مدتى باشد، تا پايان آن مدت رجوعى نيست و بعد از انقضاى مدت، به مالك يا وارث او برمى‌گردد. و اگر آن را بر شخصى حبس نمايد، پس اگر مدتى را معين كند يا در مدت حيات آن شخص باشد حبس در آن مدت لازم مى‌شود و اگر حابس، قبل از انقضاى آن مدت بميرد به همان حال باقى مى‌ماند تا پايان يابد ... ج ٣ ص ١٥٣

(٤١- ٤٢- ٥١ بند ١- ٥٦٩)

ر. ك. ٦١ مس ١٧.

ر. ك. ٨٥٧ س ٨٧.

مبحث اول- در عمرى و رقبى و سكنى‌

ماده ٤١: عمرى حق انتفاعى است كه به موجب عقدى از طرف مالك براى شخص به مدت عمر خود يا عمر منتفع و يا عمر شخص ثالثى برقرار شده باشد.

ر. ك. ٥٣ س ١٥٦.

ماده ٤٢: رقبى حق انتفاعى است كه از طرف مالك براى مدت معينى برقرار مى‌گردد.

ر. ك. ٥١ س ٣٠.

ماده ٤٣: اگر حق انتفاع عبارت از سكونت در مسكنى باشد سكنى يا حق سكنى ناميده‌