تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٩ - تنبيه شرح موارد اكراه و حكم آنها در معاملات

نفس تمام شروط تحقق دارند لاجرم جائى براى تأمّل در صحت و تأثيرش نمى‌باشد.

ادّعاء و تضعيف آن‌

اگر ادّعاء شود كه يكى از شروط عقد آنستكه مقارن با طيب نفس و رضاء بايد باشد و رضاء متأخر مقارن با عقد نيست پ س چگ ونه عقد را محكوم به صحت بدانيم.

در جواب مى‌گوئيم:

اين ادّعاء خالى از شاهد و دليل است بلكه اطلاقات دافع آن هستند.

ادّعاى ديگر و اضعف بودنش از ادّعاى قبل‌

ادّعاى ديگرى شده و آن اين است كه:

اساسا در مفهوم عقد تقارن آن با طيب نفس و رضايت باطنى شرط است و چ ون در عقد مكره اين شرط مفقود مى‌باشد لاجرم آنرا نميتوان عقد دانست چ ه رسد به عقد صحيح.

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

اين ادّعاء ضعيف‌تر از ادعاى قبل است چ ه آنكه لازمه آن اين است كه عقد فضولى حقيقتا عقد نباشد.

ادّعاى ديگر و اضعف بودنش از دو ادّعاى قبل‌

برخى ديگر در مقام ادّعا گ فته‌اند:

طيب نفس و رضايت عاقد در تأثير عقد شرط است.

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند: