تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٩ - كلام در اطراف رفع قلم

مجرورى در « اليه » به صبى برمى‌گردد.

قوله: لم يبرء عن الدّين: ضمير در « لم يبرء» به مديون راجع است.

قوله: على ملكه: يعنى على ملك المديون.

قوله: لانّ المالك ضيّعه: يعنى مالك كه مديون باشد مال خود را تضييع نموده است.

قوله: حيث دفعه اليه: ضمير فاعلى در « دفعه » به مالك و ضمير مفعولى به مقبوض و ضمير مجرورى در « اليه » به صبّى عود مى‌كند.

قوله: و بقى الدين: يعنى و بقى الدّين على ذمّة المديون.

قوله: و لا يتعيّن الّا بقبض صحيح: ضمير نائب فاعلى در « تيعيّن » به « دين » راجع است.

قوله: كما لو قال ارم حقى الخ: اين عبارت در مقام تقرير و تقريب اين معنا است كه چ طور مديون مال خود را تضييع نموده است.

قوله: فسلّمها اليه: ضمير فاعلى در « سلّمها » به مستودع و ضمير مفعولى به « وديعه » راجع است و ضمير مجرورى در « اليه » به صبى عود مى‌كند.

قوله: ضمن: يعنى ضمن المستودع.

قوله: و ان كان باذن الولى؟: ضمير در « كان » به تسليم راجع است.

قوله: اذ ليس له: ضمير در « له » به مستودع راجع است.

قوله: باذن الولى: يعنى ولى صبّى.

قوله: و قال ايضا: يعنى و قال العلّامه ايضا.

قوله: فاخذه: ضمير فاعلى به كلّ واحدين الناقد و المقّوم راجع است.

قوله: لم يجز له: ضمير مجرورى در « له » به كلّ واحد من الناقد و المقوّم عود مى‌كند.

قوله: ردّه الى الصبى: ضمير فاعلى در « ردّه » به كلّ واحد من الناقد و المقّوم راجع بوده و ضمير مفعولى به « دينار » برمى‌گردد.