تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨ - ذكر ادله بر عدم نفوذ افعال صبى و تصرفاتش

مال را به فلان شخص بدهيد، وصيّتش صحيح بوده و از ثلث مالش بايد آنرا در مصرفى كه معين كرده خرج كنند.

قوله: و ايصال الهدية: يعنى طفل نابالغى هديه‌اى را كه زيد مثلا براى عمرو ميخواهد بفرستد براى عمرو برده و بوى برساند.

قوله: و اذنه فى الدخول: مثلا شخصى درب منزل ايستاده و قصد داخل شدن دارد حال اگر طفل نابالغ بوى اذن دخول دهد، اين اذن نافذ بوده و شخص باستناد آن ميتواند به خانه وارد شود.

قوله: على خلاف فى ذلك: مشار اليه « ذلك » اذنه فى الدخول مى‌باشد.

قوله: عن شمول المستثنى منه: مقصود از « مستثنامنه » محجور عليه بودن صبى است.

قوله: انّما هو فى الاوّل: ضمير « هو » به صبى راجع بوده و مقصود از « الاوّل » ايصال الهديه مى‌باشد.

قوله: كما لو حملها على حيوان و ارسلها: ضمائر مؤنث به هديه راجع مى‌باشند.

قوله: عن موضوع تعلّق عليه: ضمير در « عليه » به موضوع راجع است.

قوله: و هو رضى المالك: ضمير « هو » به موضوع عود مى‌كند.

قوله: و احتجّ على الحكم: مقصود از « حكم » عدم نفوذ افعال صبى مى‌باشد.

قوله: بقوله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم: اين روايت را مرحوم صدوق در كتاب خصال ج (١) ص (٩٣) از مولانا امير المؤمنين عليه السّلام باين شرح نقل فرموده:

حدّثنا الحسن بن محمّد السّكونى قال:

حدثنا الحضرمى، قال حدثنا ابراهيم بن ابى معاوية قال حدثنا ابى عن الاعمش، عن ابى ظبيان قال اتى عمر بامرأة مجنونة: قد فجرت، فامر برجمها فمرّوا بها على على بن ابيطالب عليه السّلام فقال: ما هذه؟

قالوا: مجنونة: فجرت، فامر بها عمران ترجم.