تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٦ - اشكال باصل عدم اعتبار معاملات صبى

عود مى‌كند و اين جمله جواب است براى « لمّا » .

قوله: بعدم الثبوت: يعنى بعدم ثبوت هذه الحكاية.

قوله: و عدم الحجيّة: يعنى و بعدم الحجية، مقصود حجّت بودن فعل غير معصوم عليه السّلام مى‌باشد.

قوله: و توجيهه: معطوف است به « عدم الثبوت» يعنى و ردّها بتوجيهه بما يخرجها ...

قوله: بما يخرجها عن محلّ الكلام: مثل اينكه فرموده احتمالا ابو الدّرداء ولىّ صبى يا مأذون از ولىّ بوده است.

قوله: و به يظهر ضعف الخ: ضمير در « به » به عموم النّص و الفتوى راجع است.

قوله: من منعهم عن المعامله: ضمير در « منعهم » به صبيان راجع است.

قوله: التزام مباشرة البالغين لشرائها: ضمير در « شرائها » به محقّرات راجع است.

قوله: ام اراد انّه يلزم الخ: ضمير در « انّه » به حرج راجع است.

قوله: ثم ان اراد: ضمير فاعلى در « اراد » به محدّث كاشانى راجع است.

قوله: استقلاله فى البيع و الشراء: ضمير در « استقلاله » به صبى راجع است.

قوله: ليكون حاصله انّه غير محجور عليه: ضمير در « حاصله » به مراد عود كرده و در « انّه » به صبى برمى‌گردد.

قوله: و امّا ما ورد الخ: اشكال است به اصل مسئله عدم نفوذ تصرفات صبّى.

قوله: فى رواية السكونى عن ابى عبد اللّه عليه السّلام الخ: اين روايات را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢) ص (١١٨) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يعقوب، از على بن ابراهيم، از پ درش، از نوفلى، از سكونى، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال نهى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عن كسب الاماء فانّها ان لم تجد زنت الّا امة قد عرفت بصنعة يد و نهى عن كسب‌