تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٧ - اشكال باصل عدم اعتبار معاملات صبى

انواع تصرّفات ديگر اعتماد مردم بر همان اذنى است كه از قرائن استفاده مى‌كنند.

پ س تحقيق مقتضى است بگوئيم:

اين ممضى بودن تصرّفات صبىّ و حكم به صحت و تأثيرشان از باب استثناء در كلام اصحاب كه مى‌گويند:

لا يجوز تصرفات الصبىّ و لا تكون صحيحة.

نبوده و ابدا بين آن و كلام مذكور ايشان تنافى نمى‌باشد زيرا همانطورى كه گ فتيم تصرّف صبى من حيث انّه تصرف هيچ اعتبارى نداشته بلكه بملاحظه كاشفيتش از رضاى مالك ممضى و صحيح مى‌باشد لذا در مقام دعوى اگر مدّعى اظهار كند كه معامله واقع شده بواسطه صبى با اذن مالك بوده ولى مالكش آنرا تخطئه كرده و عدم رضايت خويش را اعلام كند ابدا به معامله مزبور اعتنايى نكرده و آنرا مورد اعتماد قرار نميدهند.

شرح مطلوب‌

قوله: امّا التصرف و المعامله الخ: به شهادت شرّاح و محشّين اين عبارت از مرحوم مصنّف در مقام اشكال و انتقاد بر مرحوم كاشف الغطاء ايراد شده و عِدل عبارت بعد يعنى « و ان اراد بذلك انّ اذن الولى الخ» مى‌باشد لذا مقتضاى مقابله بين اين دو عِدل آنستكه گ فته شود:

ان اراد بذلك انّ التصرف و المعامله الخ.

و حاصل اشكال آنستكه:

اگر مقصود كاشف الغطاء عليه الرحمه اين باشد كه مؤثّر در اباحه، تصرّفات ناشى از اذن مى‌باشد اعم از آنكه اين تصرفات بنحو بيع و شراء عقدى صورت بگيرد يا بطرز معاطات در خارج تحقق يابد.

در جواب مى‌گوئيم: