تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٦٤ - مؤيد ديگر براى صحت بيع فضولى

مؤيّد ديگر براى صحّت بيع فضولى‌

ممكن است موثقه عبد الرحمن بن ابى عبد اللّه را مؤيد براى صحّت بيع فضولى قرار دهيم، راوى مى‌گويد:

از امام صادق عليه السّلام راجع به سمسارى كه در مقابل خريدى كه براى ديگران مى‌نمايد اجرت مى‌گيرد پ رسيدم؟ كيفيّت عمل سمسار اين طور است كه:

دراهم مسكوكى را به وى داده و صاحب دراهم با او شرط مى‌كند كه متاع خريده شده را بياور اگر خواستم برداشته و اگر نخواستم برنمى‌دارم، وى پ س از خريدن متاع آن را نزد صاحب دراهم آورده و بوى مى‌گويد:

اگر خواستى متاع را در مقابل پ ولى كه به من داده‌اى بردار و اگر نمى‌خواهى آنرا رها كرده و براى خودم بگذار؟

امام عليه السّلام فرمودند:

اين عمل سمسار و بيع و شرائش اشكالى ندارد.

تقرير استشهاد

تقرير استشهاد و استدلال به اين حديث آن است كه بگوئيم در فعل سمسار سه احتمال مى‌باشد:

الف: سمسار ممكنست دراهم را به عنوان قرض گ رفته و متاع را براى خود خريده باشد لذا پ س از تملك متاع آن را به عنوان بيع به صاحب دراهم عرضه نموده و در صورت رضايت او و خريدنش دين و قرض خود را اداء مى‌نمايد.

سؤال‌

در روايت تعبيرى دارد كه با اين احتمال سازگار نيست و آن عبارتست از اينكه سائل از سمسارى كه متاع را خريده و در مقابل زحمتى كه كشيده‌