تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٨ - اشكال باصل عدم اعتبار معاملات صبى

اين بيان با رأى مشهور از علماء مخالف است چ ه آنكه حضرات مى‌فرمايند:

بر اقوال و افعال اطفال هيچ اثرى بار نميشود اگرچه اولياء ايشان به آنها اذن داده باشند بلكه در صحت اقوال و افعال و ترتب اثر بر آنها بلوغ معتبر مى‌باشد.

قوله: لانّها تصرف لا محاله: ضمير در « لانّها » به معاطاة راجع بوده و مراد از « تصرّف » ، تصرف فعلى مى‌باشد.

قوله: و ان اراد بذلك الخ: ضمير فاعلى در « اراد » به مرحوم كاشف الغطاء راجع بوده و مشار اليه « ذلك » مقاله‌اى است كه از مرحوم كاشف الغطاء ايراد گ رديد و اين عبارت اشاره است به اشكال ديگرى كه مرحوم شيخ بر كاشف الغطاء وارد نموده است.

قوله: كما ذكره: ضمير مفعولى به ماء موصوله راجع بوده كه مقصود از آن « انّ اذن الولى و رضاه هو المفيد للاباحه لا نفس المعامله» راجع مى‌باشد.

قوله: ما ذكره بعض المحققين من تلامذته: مراد مرحوم شيخ اسد اللّه تسترى است.

قوله: و هو انّه لما كان بناء المعاطاة الخ:

توضيح مقاله مرحوم تسترى‌

گ فته شد اگر مقصود كاشف الغطاء اين باشد كه اذن و رضاء ولىّ مؤثّر بوده نه معامله صبى منتهى اين معامله بعنوان كاشف از حصول رضاء مى‌باشد.

توضيح اين بيان شرحى است كه مرحوم تسترى در ذيل آن ايراد فرموده.

وى براى توجيه و تصحيح كلام كاشف الغطاء مقدماتى را باين شرح ذكر فرموده:

١- بناء معاملات معاطاتى بر تحقّق تراضى متعاطيين بوده بهر نحوى كه‌