تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٥٥ - استدلال به وجوه و ادله ديگر براى بطلان بيع فضولى

قوله: لو لم يصدقه على هذا القصد: ضمير مفعولى در « لم يصدقه» به فضولى راجع است.

قوله: و حلف على نفى العلم: ضمير در « حلف » به « الطرف الآخر» راجع است.

قوله: حكم له على الفضولى: ضمير در « له » به الطرف الآخر راجع است.

قوله: لوقوع العقد له ظاهرا: ضمير در « له » به الطرف الآخر راجع است.

قوله: لوقوع العقد له واقعا: ضمير در « له » به الطرف الآخر راجع است.

قوله: و قد نسب ذلك: مشار اليه « ذلك » وقوع العقد للطرف الآخر مى‌باشد.

قوله: او اضافته اليه فى اللفظ: ضمير در « اضافته » به بيع و در « اليه » به غير عود مى‌كند.

قوله: كما انّ اضافة الكلى اليه: يعنى اضافة الكلى الى الغير.

قوله: صرف البيع او الشراء اليه: يعنى الى الغير.

قوله: و ان لم يقصده: ضمير فاعلى به عاقد فضولى و ضمير مفعولى به « غير » راجع است.

قوله: او قصده من غير اضافة: ضمير فاعلى به عاقد فضولى و ضمير مفعولى به « الغير » راجع است.

قوله: فقى الاول: مقصود مثال « اشتريت هذا لفلان بدرهم فى ذمتى» مى‌باشد.

قوله: لانّه فى حكم شراء شيى‌ء للغير: ضمير در « لانّه » به « الاول » برمى‌گردد.

قوله: الغاء احد القيدين: مقصود از « قيدين » « فى ذمتى» و « لفلان » مى‌باشد.

قوله: و فى الثانى: منظور مثال « اشتريت هذا لنفسى بدرهم فى ذمة فلان» مى‌باشد.

قوله: من اضافة الذمة الى الغير: بيان است براى « ما ينافيه».