المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٤٩ - حكم تأكيد

قوله: يلزم منه: ضمير در « منه » به حذف خبر برمى‌گردد.

قوله: للعلم به: ضمير در « به » به اسم لا برمى‌گردد.

متن: «٢٠٦»

تجزيه و تركيب‌

انصب: فعل امر حاضر، ضمير انت در آن مستتر است باستتار وجوبى تا فاعلش باشد.

باء: حرف جارّ.

فعل: مصدر، مجرور ببا، متعلّق به « انصب » ظرف لغو، مضاف.

القلب: اسم، معرفه بالف و لام، مضاف اليه براى « فعل ».

جزئى: اسم، تثنيه، مضاف، مفعول براى « انصب ».

ابتداء: مضاف اليه براى « جزئى ».

اعنى: فعل مضارع، صيغه متكلّم وحده، ضمير « انا » در آن مستتر است باستتار وجوبى.

رأى: مفعول است براى « اعنى » و همچنين است سه فعل بعدى كه بحذف حرف عاطف به « رأى » عطف شده‌اند.

ترجمه:

بواسطه فعل قلب دو جزء ابتداء (مبتداء و خبر) را نصب بده و مقصود از فعل قلب رأى و خال و علمت و وجد مى‌باشد.

شرح عربى:

السّادس من النّواسخ‌

ظنّ و أخواتها

و هى افعال تدخل على المبتداء و الخبر بعد اخذها الفاعل فتنصبهما