المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨١٨ - انتقاد شارح به توجيه مصنف در شرح كافيه

آن باشد.

قوله: و تسمّى الجملة الاولى: يعنى جمله هند اكرمتها.

قوله: من تمثيلهم به زيد قام و عمروا كلّمته: ضمير در « تمثيلهم » به نحاة راجع است.

قوله: لبطلان العطف فيه: ضمير در « فيه » به مثال زيد قام و عمروا كلّمته راجع است.

قوله: يربطها بمبتداء المعطوف عليها: ضمير فاعلى در « يربطها » به ضمير راجع بوده و ضمير مفعولى در آن به جمله معطوفه برمى‌گردد.

قوله: فيلزم ان يكون فى هذا المثال خبرا عنه: ضمير در « يكون » به جمله معطوف راجع است و ضمير در « عنه » به مبتداء واقع در جمله معطوف عليه برمى‌گردد.

قوله: و لا يصحّ الّا بالرّابط: يعنى رابطه بين خبر و مبتداء و ضمير در « لا يصحّ» به كونه خبرا راجع است.

قوله: و قد فقد: ضمير در « فقد » به رابط عود مى‌كند.

قوله: و لعلّه يغتفر: ضمير در لعلّه بمعناى ضمير شأن مى‌باشد.

متن: «٢٦٣»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

الرّفع: مبتداء.

فى: حرف جرّ.

غير: اسم، مضاف، مجرور به « فى » ، متعلّق به « رجح ».

الّذى: اسم موصول، مضاف اليه براى « غير ».