المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٠٩ - حكم ماء كافه

شاهد در « كانت » است كه خبر « ان » بوده و با اينكه اينحرف از عمل مهمل شده برسر خبرش « لام » درنيامده زيرا شاعر از اشتباه شدن با « ان » نافيه در امان بوده.

قوله: لزوال اختصاصها بالاسماء: ضمير در « اختصاصها » به انّ مكسوره راجع است.

قوله: و ان كلّا لمّا ليوفينّهم: سوره هود آيه (١١١).

قوله: لام الابتداء فى خبرها: يعنى خبر « ان ».

قوله: لئلّا يتوهّم كونها نافية: ضمير در « كونها » به ان راجع است.

قوله: فان لم تهمل: ضمير نائب فاعلى به « ان » عود مى‌كند.

قوله: معتمدا عليه: ضمير در « عليه » به ماء موصوله برمى‌گردد.

متن: «١٩٢»

تجزيه و تركيب‌

واو: استيناف.

الفعل: مبتداء.

ان: شرطيّه.

لم: جازمه.

يك: فعل مضارع، معلوم، از افعال ناقصه، اسمش در آن مستتر است.

ناسخا: خبر است براى « يك » و جمله « لم يك ناسخا» جمله شرطيّه مى‌باشد.

فاء: جواب است براى « ان ».

لا: نافيه.

تلفيه: فعل و فاعل و مفعول، جمله « فلا تلفيه» جواب است براى « ان »