المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٣٣ - دوم از نواسخ حروف مشبهة بليس(ما - لا - لات - ان)

بى: جارّ و مجرور، متعلّق است به « معنيا ».

انت: ضمير منفصل مرفوع، اسم براى « ما ».

معنيا: خبر است براى « ما ».

اجاز: فعل ماضى، از باب افعال، متعدّى.

العلماء: فاعل است براى « اجاز ».

ترجمه:

علماء اجازه داده‌اند كه حرف جرّ با مجرورش يا ظرف برخبر مقدّم گردد مانند قول شما كه مى‌گوئى: ما بى انت معنيا.

متن: «١٦٠»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

رفع: بصيغه مصدر، مفعول مقدّم است براى « الزم » ، مضاف.

معطوف: بصيغه اسم مفعول، مضاف اليه براى « رفع ».

بلكن: جارّ و مجرور، متعلّق است به « معطوف ».

او: عاطفه.

ببل: معطوف به « لكن ».

من: حرف جارّ.

بعد: مجرور به « من » ، متعلّق است به « رفع » ، مضاف.

منصوب: بصيغه اسم مفعول، مضاف اليه براى « بعد ».

بما: جارّ و مجرور، متعلّق است به « منصوب ».

الزم: فعل امر، از باب افعال، فاعلش در آن مستتر است به استتار وجوبى.