المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٦٣ - تتمه مبحث حال

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم‌

قل هو اللّه احد، اللّه صمد، لم يلد و لم يولد، و لم يكن له كفوا احد

متن: «٣٥٦»

تجزيه و تركيب‌

اسم: اسم، مفرد، نكره، موصوف، مبتداء.

باء: حرف جارّ.

معنى: مجرور به « باء » ، متعلّق به « استقرّ » ، صفت براى « اسم » ، مضاف.

من: مضاف اليه براى « معنى ».

مبين: صفت است براى « من ».

نكرة: صفت دوّم است براى « اسم ».

ينصب: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول، خبر براى « اسم ».

تمييزا: حال است از ضمير نائب فاعلى در « ينصب ».

باء: حرف جارّ.

ما: مجرور به « باء » ، متعلّق است به « ينصب ».

قد: بمعناى تحقيق.

فسّره: فعل و فاعل و مفعول.

ترجمه:

اسمى كه بمعناى « من » بيانيّه بوده و نكره مى‌باشد منصوب است بآنچه كه اسم مذكور آنرا تفسير مى‌كند و اين نصب از باب تمييز بودن مى‌باشد.