تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٦
روشن است: در نشأه آخرت، پردهها از برابر چشمها كنار مىرود، و گوشها شنوا مىشود؛ چرا كه آثار حق در آنجا به مراتب از عالم دنيا آشكارتر است.
اصولًا، مشاهده آن دادگاه و آثار اعمال، خواب غفلت را از چشم و گوش انسان مىبرد، و حتى كوردلان، آگاه و دانا مىشوند، ولى چه سود كه اين بيدارى و آگاهى به حال آنها مفيد نيست.
بعضى از مفسران كلمه «اليَوْم» در جمله «لكِنِ الظَّالِمُونَ الْيَوْمَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ» را به معنى روز قيامت گرفتهاند، كه مفهوم آيه اين مىشود:
در آنجا بينا و شنوا خواهند شد اما اين بينائى و شنوائى در آن روز سودى به حالشان نخواهد داشت، و در ضلال مبين خواهند بود.
ولى تفسير اول صحيحتر به نظر مىرسد.»
***
بار ديگر، روى سرنوشت افراد بىايمان و ستمگر در آن روز تكيه كرده، مىفرمايد: «اين كوردلان را از روز حسرت (روز رستاخيز) بترسان، در آن هنگام كه همه چيز پايان مىگيرد، آنها در غفلتاند و ايمان نمىآورند» «وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْا مْرُ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ وَ هُمْ لايُؤْمِنُونَ».
مىدانيم روز قيامت نامهاى مختلفى در قرآن مجيد دارد از جمله «يوم الحسرة»، هم نيكوكاران تأسف مىخورند، اى كاش! بيشتر عمل نيك انجام داده بودند و هم بدكاران؛ چرا كه پردهها كنار مىرود و حقائق اعمال و نتائج آن بر همه كس آشكار مىشود.