گرفت كه از هر كدام از آنها به نفخه صور (دميدن در شيپور!) تعبير شده كه به خواست خدا شرح آن را در سوره «زمر» ذيل آيه ٦٨ بيان خواهيم كرد.
واژه «زُرْق» جمع «ازرق» معمولًا به معنى كبود چشم مى‌آيد، ولى گاه به كسى كه اندامش بر اثر شدت درد و رنج، تيره و كبود شده، نيز اطلاق مى‌گردد چه اين كه بدن به هنگام تحمل درد و رنج، نحيف و ضعيف شده، طراوت و رطوبت خود را از دست مى‌دهد و كبود به نظر مى‌رسد.
بعضى نيز اين كلمه را به معنى «نابينا» تفسير كرده‌اند؛ زيرا گاه مى‌شود افراد كبود چشم، ضعف بينائى فوق‌العاده‌اى دارند كه معمولًا توأم با بور بودن تمام موهاى بدن آنها است، اما آنچه در تفسير بالا ذكر كرديم، شايد از همه بهتر باشد.
***
در اين حال، مجرمان در ميان خود، درباره مقدار توقفشان در عالم برزخ آهسته به گفتگو مى‌پردازند، بعضى مى‌گويند: «شما تنها ده شب (يا ده شبانه روز) در عالم برزخ بوديد» «يَتَخافَتُونَ بَيْنَهُمْ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْراً». «١»
بدون شك، مدت توقف آنها در عالم برزخ طولانى بوده است، ولى در برابر عمر قيامت مدتى بسيار كوتاه به نظر مى‌رسد.
اين آهسته گفتن آنها يا به خاطر رعب و وحشت شديدى است كه از مشاهده صحنه قيامت به آنها دست مى‌دهد، و يا بر اثر شدت ضعف و ناتوانى است.
بعضى از مفسران نيز احتمال داده‌اند اين جمله اشاره به توقف آنها در دنيا