تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢
٣٦ وَ إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ
٣٧ فَاخْتَلَفَ الْا حْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ مَشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ
٣٨ أَسْمِعْ بِهِمْ وَ أَبْصِرْ يَوْمَ يَأْتُونَنا لكِنِ الظَّالِمُونَ الْيَوْمَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ
٣٩ وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْا مْرُ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ وَ هُمْ لايُؤْمِنُونَ
٤٠ إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْا رْضَ وَ مَنْ عَلَيْها وَ إِلَيْنا يُرْجَعُونَ
ترجمه:
٣٦- و خداوند، پروردگار من و پروردگار شماست؛ او را پرستش كنيد؛ اين است راه راست!
٣٧- ولى (بعد از او) گروههائى از ميان پيروانش اختلاف كردند؛ واى به حال كافران از مشاهده روز بزرگ (رستاخيز)!
٣٨- در آن روز كه نزد ما مىآيند، چه گوشهاى شنوا و چه چشمهاى بينائى پيدا مىكنند! ولى اين ستمگران امروز در گمراهى آشكارند!
٣٩- آنان را از روز حسرت (روز رستاخيز) بترسان، در آن هنگام كه همه چيز پايان مىيابد! و آنها در غفلتاند و ايمان نمىآورند!
٤٠- ما، زمين و تمام كسانى را كه بر آن هستند، به ارث مىبريم؛ و همگى به سوى ما بازگردانده مىشوند.