٥١ وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مُوسى‌ إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً وَ كانَ رَسُولًا نَبِيّاً
٥٢ وَ نادَيْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْا يْمَنِ وَ قَرَّبْناهُ نَجِيّاً
٥٣ وَ وَهَبْنا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنا أَخاهُ هارُونَ نَبِيّاً
ترجمه:
٥١- و در اين كتاب (آسمانى) از موسى‌ ياد كن، كه او مخلص بود، و رسول و پيامبرى والا مقام.
٥٢- ما او را از طرف راست (كوه) طور فرا خوانديم؛ و نجوا كنان او را (به خود) نزديك ساختيم!
٥٣- و ما از رحمت خود، برادرش هارون را- كه پيامبر بود- به او بخشيديم.
تفسير:
موسى‌ عليه السلام پيامبرى مخلَص و برگزيده
سه آيه فوق، اشاره كوتاهى به موسى عليه السلام دارد كه فرزندى است از دودمان ابراهيم، و موهبتى است از مواهب آن بزرگمرد كه خط او را تعقيب و تكميل كرد نخست، روى سخن را به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كرده مى‌گويد: «از موسى‌ در كتاب آسمانيت ياد كن» «وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مُوسى‌».
آنگاه پنج قسمت از مواهبى را كه به اين پيامبر بزرگ مرحمت فرمود بازگو مى‌كند:
١- او به خاطر اطاعت و بندگى خدا به جائى رسيد كه: «پروردگار او را خالص و پاك ساخت» «إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً».