تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٦
به معنى «برگرفتن به سرعت» دانستهاند كه در فارسى به جاى آن «ربودن» به كار مىرود.
جالب اين كه: نمىگويد: «عصايت را بيفكن» بلكه مىگويد: «آنچه در دست راست دارى بيفكن» اين تعبير، شايد به عنوان بىاعتنائى به عصا باشد و اشاره به اين كه: عصا وسيله مهمى نيست آنچه مهم است اراده و فرمان خدا است كه اگر اراده او باشد، عصا كه سهل است كمتر و كوچكتر از آن هم مىتواند چنين قدرت نمائى كند!.
اين نكته نيز قابل ذكر است كه: «ساحر» در آيه فوق، بار اول به صورت نكره و بعداً به صورت معرفه و با الف و لام جنس آمده است، اين تفاوت شايد به خاطر آن باشد كه: هدف در مرتبه اول آن است كه نسبت به كار اين ساحران بىاعتنائى شود، و مفهوم جمله اين است: كارى كه آنها كردند، مكر ساحرى بيش نيست، اما در مرتبه دوم اين حقيقت را مىخواهد تفهيم كند كه نه تنها اين ساحران هر ساحرى در هر زمان و مكانى پيدا شود، پيروز و رستگار نخواهد شد.
***
نكتهها:
١- حقيقت «سحر» چيست؟
گر چه در گذشته مشروحاً در اين باره، سخن گفتهايم ولى ذكر چند جمله را اينجا به صورت توضيحى كوتاه مناسب مىدانيم:
«سحر» در اصل به معنى هر كار و هر چيزى است كه مأخذ آن، مخفى و پنهان باشد، ولى در زبان روزمره، به كارهاى خارق العادهاى مىگويند كه، با استفاده از وسائل مختلف انجام مىشود.