قابل استفاده است، روى اين حساب، ما معتقديم: هيچ مانعى ندارد كه آيه فوق داراى هر سه تفسير باشد كه هر كدام در جاى خود، صحيح و كامل است، و بارها گفته‌ايم، استعمال لفظ در بيش از يك معنى، نه تنها ايراد ندارد كه گاهى دليل كمال فصاحت است، و اين كه در روايات مى‌خوانيم: «قرآن داراى بطون مختلفى است» نيز ممكن است اشاره به همين معنى باشد.
و اما در مورد پيدايش همه موجودات زنده از آب، كه در ذيل آيه فوق به آن اشاره شده، دو تفسير مشهور است:
١- اين كه «ماء» در اينجا اشاره به آب نطفه است كه موجودات زنده معمولًا از آن به وجود مى‌آيند.
٢- ديگر اين كه حيات همه موجودات زنده- اعم از گياهان و حيوانات- به آب بستگى دارد، همين آبى كه بالاخره مبدأ آن بارانى است كه از آسمان نازل شده.
جالب اين كه: دانشمندان امروز معتقدند: نخستين جوانه حيات در اعماق درياها پيدا شده است، به همين دليل، آغاز حيات و زندگى را از آب مى‌دانند، و اگر قرآن آفرينش انسان را از خاك مى‌شمرد، نبايد فراموش كنيم منظور از خاك همان طين (گل) است كه تركيبى است از آب و خاك.
اين موضوع نيز قابل توجه است كه: طبق تحقيقات دانشمندان، قسمت عمده بدن انسان و بسيارى از حيوانات را آب تشكيل مى‌دهد (در حدود هفتاد درصد!).
و اين كه بعضى ايراد كرده‌اند آفرينش فرشتگان و جن با اين كه: موجودات زنده‌اى هستند، مسلماً از آب نيست، پاسخش روشن است؛ زيرا هدف، موجودات زنده‌اى است كه براى ما محسوس است.