٦٤ وَ ما نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ لَهُ ما بَيْنَ أَيْدِينا وَ ما خَلْفَنا وَ ما بَيْنَ ذلِكَ وَ ما كانَ رَبُّكَ نَسِيّاً
٦٥ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْا رْضِ وَ ما بَيْنَهُما فَاعْبُدْهُ وَ اصْطَبِرْ لِعِبادَتِهِ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيّاً
ترجمه:
٦٤- (جبرئيل به پيامبر عرض كرد:) ما جز به فرمان پروردگار تو، نازل نمى‌شويم؛ آنچه پيش روى ما، و پشت سر ما، و آنچه ميان اين دو مى‌باشد، همه از آن او است؛ و پروردگارت هرگز فراموشكار نبوده (و نيست)!
٦٥- همان پروردگار آسمان‌ها و زمين، و آنچه ميان آن دو قرار دارد! او را پرستش كن، و در راه عبادتش شكيبا باش! آيا مثل و مانندى براى او مى‌يابى؟!
شأن نزول:
جمعى از مفسران در شأن نزول آيات فوق، چنين آورده‌اند: چند روزى، وحى قطع شد، و «جبرئيل» پيك وحى الهى به سراغ پيامبر صلى الله عليه و آله نيامد، هنگامى كه اين مدت سپرى گشت و «جبرئيل» بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد، به او فرمود: چرا دير كردى؟ من بسيار مشتاق تو بودم.
جبرئيل گفت، من به تو مشتاق‌ترم! ولى من بنده‌اى مأمورم هنگامى كه مأمور شوم مى‌آيم و هنگامى كه دستور نداشته باشم خوددارى مى‌كنم. «١»

***