تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٥
يَمْتَرُونَ». «١»
اين عبارت در حقيقت تأكيدى است بر صحت تمام مطالب گذشته در مورد حضرت مسيح عليه السلام و اين كه كمترين خلافى در آن وجود ندارد.
اما اين كه: قرآن مىگويد: آنها در اين زمينه در شك و ترديد هستند، گويا اشاره به دوستان و دشمنان مسيح عليه السلام، يا به تعبير ديگر، مسيحيان و يهوديان است، از يكسو، گروهى گمراه در پاكى مادر او شك و ترديد كردند، و از سوى ديگر، گروهى در اين كه: او يك انسان باشد، اظهار شك نمودند.
حتى همين گروه نيز به شعبههاى مختلف تقسيم شدند: بعضى او را صريحاً فرزند خدا دانستند (فرزند روحانى و جسمانى، حقيقى، نه مجازى!!) و به دنبال آن مسأله تثليث و خدايان سهگانه را به وجود آوردند.
بعضى مسأله تثليث را از نظر عقل نامفهوم خواندند، و معتقد شدند: بايد تعبداً آن را پذيرفت.
و بعضى براى توجيه منطقى آن به سخنان بىاساسى دست زدند، خلاصه، همه آنها چون نديدند حقيقت- يا چون نخواستند حقيقت- ره افسانه زدند! «٢»