٢٣- هيچ كس نمى‌تواند بر كار او خرده بگيرد؛ ولى در كارهاى آنها، جاى سؤال و ايراد است!
٢٤- آيا آنها معبودانى جز خدا برگزيدند؟! بگو: «دليلتان را بياوريد! اين سخن كسانى است كه با من هستند و سخن كسانى (پيامبرانى) است كه پيش از من بودند»! اما بيشتر آنها حق را نمى‌دانند؛ و به همين دليل (از آن) روى گردانند.
٢٥- ما پيش از تو هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر اين كه به او وحى كرديم كه:
«معبودى جز من نيست؛ پس تنها مرا پرستش كنيد».
تفسير:
شرك از پندار سرچشمه مى‌گيرد
در آيات گذشته، سخن از اين واقعيت در ميان بود كه عالم هستى، بى‌هدف نيست، نه شوخى و بازيچه است و نه لهو و سرگرمى، بلكه داراى هدف تكاملى حساب شده‌اى است براى انسان‌ها.
و از آنجا كه ممكن است اين توهّم به وجود آيد كه خدا چه نيازى به ايمان و عبادت ما دارد؟
آيات مورد بحث، نخست به پاسخ اين سخن مى‌پردازد و مى‌گويد: «تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند از آن اويند» «وَ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْا رْضِ».
«و فرشتگانى كه در محضر قرب پروردگار هستند هيچ گاه از پرستش او تكبر ندارند و هرگز خسته نمى‌شوند» «وَ مَنْ عِنْدَهُ لايَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ