تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٨
٨٨ وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً
٨٩ لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدّاً
٩٠ تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الْا رْضُ وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدّاً
٩١ أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمنِ وَلَداً
٩٢ وَ ما يَنْبَغِي لِلرَّحْمنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً
٩٣ إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْا رْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمنِ عَبْداً
٩٤ لَقَدْ أَحْصاهُمْ وَ عَدَّهُمْ عَدّاً
٩٥ وَ كُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَرْداً
ترجمه:
٨٨- و گفتند: «خداوند رحمان فرزندى براى خود برگزيده است».
٨٩- راستى مطلب زشت و زنندهاى گفتيد!
٩٠- نزديك است به خاطر اين سخن آسمانها از هم متلاشى گردد، و زمين شكافته شود، و كوهها به شدت فرو ريزد؛
٩١- از اين رو كه براى خداوند رحمان فرزندى قائل شدند!
٩٢- در حالى كه هرگز براى خداوند رحمان سزاوار نيست كه فرزندى برگزيند!
٩٣- تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند، بنده اويند!
٩٤- خداوند همه آنها را احصا كرده، و به دقت شمرده است!
٩٥- و همگى روز رستاخيز، تك و تنها نزد او حاضر مىشوند!