تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦
بنابراين، از هر نظر آسوده خاطر باش و غم و اندوه به خاطرت راه نيابد.
اين حوادث پى در پى كه همچون جرقههاى روشنى در يك فضاى فوق العاده تاريك و ظلمانى درخشيدن گرفت، سراسر قلب او را روشن كرد و حالت آرامش گوارائى به او دست داد.
***
نكتهها:
١- «مريم» در لابلاى مشكلات ورزيده شد
حوادثى كه در اين مدت كوتاه بر مريم گذشت و صحنههاى اعجابانگيزى كه از لطف خدا براى او پيش آمد، مسلماً او را براى پرورش يك پيامبر اولوا العزم آماده مىساخت تا بتواند وظيفه مادرى خود را در انجام اين امر خطير، به خوبى اداء كند.
مسير حوادث او را تا آخرين مرحله مشكلات پيش برد، آن چنان كه ميان خود و پايان زندگى يك گام بيشتر نمىديد، اما ناگهان ورق بر مىگشت، همه چيز به كمك او مىشتافتند، و در محيطى آرام و مطمئن از هر نظر گام مىنهاد.
جمله «هُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ» كه به «مريم» دستور مىدهد: درخت خرما را تكان دهد تا از ميوه آن بهره گيرد، اين درس آموزنده را به او و به همه انسانها داد كه: حتى در سختترين لحظات زندگى دست از تلاش و كوشش نبايد برداشت.
اين سخن، پاسخى است به آنها كه فكر مىكنند: چه نيازى داشت «مريم» با اين كه تازه وضع حمل كرده بود، برخيزد و درخت خرما را بتكاند؟
آيا بهتر نبود خدائى كه به فرمان او چشمه آب گوارا در نزديكى «مريم» جوشيدن گرفت، و نيز به فرمان او درخت خشكيده بارور شد، نسيمى بفرستد تا