٣٦ وَ إِذا رَآكَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُواً أَ هذَا الَّذِي يَذْكُرُ آلِهَتَكُمْ وَ هُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمنِ هُمْ كافِرُونَ
٣٧ خُلِقَ الْانْسانُ مِنْ عَجَلٍ سَأُرِيكُمْ آياتِي فَلا تَسْتَعْجِلُونِ
٣٨ وَ يَقُولُونَ مَتى‌ هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
٣٩ لَوْ يَعْلَمُ الَّذِينَ كَفَرُوا حِينَ لايَكُفُّونَ عَنْ وُجُوهِهِمُ النَّارَ وَ لا عَنْ ظُهُورِهِمْ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ
٤٠ بَلْ تَأْتِيهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّها وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ
ترجمه:
٣٦- هنگامى كه كافران تو را مى‌بينند، كارى جز استهزا كردن تو ندارند؛ (و مى‌گويند:) آيا اين همان كسى است كه سخن از خدايان شما مى‌گويد؟! در حالى كه خودشان ذكر خداوند رحمان را انكار مى‌كنند.
٣٧- (آرى،) انسان از عجله آفريده شده؛ ولى عجله نكنيد؛ به زودى آياتم را به شما نشان خواهم داد!
٣٨- آنها مى‌گويند: «اگر راست مى‌گوئيد، اين وعده (قيامت) كى فرا مى‌رسد»؟!
٣٩- ولى اگر كافران مى‌دانستند زمانى (فرا مى‌رسد) كه نمى‌توانند شعله‌هاى آتش را از صورت و از پشت‌هاى خود دور كنند، و هيچ كس آنان را يارى نمى‌كند (اين قدر درباره قيامت شتاب نمى‌كردند)!
٤٠- (آرى، اين مجازات الهى) به طور ناگهانى به سراغشان مى‌آيد و مبهوتشان مى‌كند؛ آن چنان كه توانائى دفع آن را ندارند، و به آنها مهلت داده نمى‌شود!