لايُؤْمِنُ بِها وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَتَرْدى‌».
در برابر افراد بى‌ايمان، وسوسه‌ها و كارشكنى‌هاى آنان محكم بايست، نه از انبوه آنها وحشت كن! نه از توطئه‌هاى آنها ترسى به دل راه ده، و نه هرگز در حقانيت دعوت و اصالت مكتبت از اين هياهوها شك و ترديدى داشته باش!
جالب اين كه: در اينجا جمله «لايُؤْمِنُ» به صورت صيغه مضارع و جمله «وَ اتَّبَعَ هَواهُ» به صورت صيغه ماضى است، و در حقيقت اشاره به اين نكته است كه: عدم ايمان منكران قيامت از پيروى هواى نفس سرچشمه مى‌گيرد، گوئى مى‌خواهند آزاد باشند و هر چه دلشان خواست انجام دهند، پس چه بهتر كه انكار قيامت كنند تا بر آزادى هوس‌هايشان خدشه‌اى وارد نشود!
***
نكته‌ها:
١- منظور از «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ» چيست؟
همان گونه كه گفتيم، ظاهر آيه اين است كه: به موسى‌ دستور داده شد به احترام آن سرزمين مقدس، كفش‌هاى خود را از پا بيرون آورد، و با خضوع و تواضع در آن وادى گام نهد، سخن حق را بشنود، و فرمان رسالت را دريافت دارد.
ولى بعضى از مفسران به پيروى پاره‌اى از روايات مى‌گويند: اين به دليل آن بوده است كه چرم آن كفش از پوست حيوان مرده بوده است!
اين سخن علاوه بر اين كه: در حد خود سخن بعيدى به نظر مى‌رسد؛ چرا كه دليلى نداشت موسى‌ عليه السلام از چنان پوست و كفش آلوده‌اى استفاده كند، مورد انكار بعضى از روايات ديگر قرار گرفته است، و آن روايتى است كه از ناحيه مقدس امام زمان (ارواحنا له الفداء) نقل شده كه: شديداً اين تفسير را نفى