گم شد» و همسرش نيز در خط او نبود.
و اگر منظور از اهل، پيروان خاص و ياران با ايمانش باشد، بر خلاف معنى مشهورى است كه اهل دارد.
اما مى‌توان گفت: اهل در اينجا معنى وسيعى دارد، هم بستگان مؤمن او را شامل مى‌شود و هم دوستان خاص او را؛ چرا كه در مورد فرزند نااهلش مى‌خوانيم: إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ: «او از خاندان تو نيست چرا كه مكتبش را از تو جدا كرده». «١»
به اين ترتيب، آنها كه پيوند مكتبى با نوح عليه السلام داشتند در حقيقت از خانواده او محسوب مى‌شوند.
ذكر اين نكته نيز لازم است كه واژه «كَرْب» در لغت، به معنى اندوه شديد است، و در اصل از «كرب» به معنى زير و رو كردن زمين گرفته شده؛ زيرا اندوه شديد، دل انسان را زير و رو مى‌كند، و توصيف آن به «عظيم»، نهايت شدت اندوه نوح عليه السلام را مى‌رساند.
چه اندوهى از اين بالاتر كه طبق صريح آيات قرآن، ٩٥٠ سال به آئين حق دعوت كرد، اما طبق مشهور ميان مفسران در تمام اين مدت طولانى تنها هشتاد نفر! به او ايمان آوردند «٢» كار بقيه چيزى جز سخريه و استهزاء و اذيت و آزار نبود.
***
در آيه بعد، اضافه مى‌كند: «ما او را در برابر قومى كه آيات ما را تكذيب كردند يارى كرديم» «وَ نَصَرْناهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا». «٣»