تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٨

بوده باشد كه در مقايسه با آخرت و حوادث وحشتناكش به منزله چند روز كوتاه به حساب مى‌آيد.
***
سپس اضافه مى‌كند: «ما به آنچه مى‌گويند كاملًا آگاهيم» «نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَقُولُونَ».
خواه، آهسته بگويند يا بلند.
«و در اين هنگام كسى كه از همه آنها راه و روشى بهتر و عقل و درايتى بيشتر دارد، مى‌گويد تنها شما يك روز درنگ كرديد»! «إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا يَوْماً».
مسلماً نه ده روز مدتى است طولانى و نه يك روز، ولى اين تفاوت را با هم دارند كه يك روز اشاره به كمترين اعداد آحاد است، و ده روز به كمترين اعداد عشرات، لذا اولى به مدت كمترى اشاره مى‌كند، به همين دليل قرآن در مورد گوينده اين سخن تعبير به «امْثَلُهُمْ طَرِيقَةً» كرده است (كسى كه روش و فكر او بهتر است) زيرا كوتاهى عمر دنيا يا برزخ، در برابر عمر آخرت و همچنين ناچيز بودن كيفيت اينها در برابر كيفيت آن، با كمترين عدد سازگارتر مى‌باشد (دقت كنيد).
***