تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٤
تفسير:
نخستين برخورد با فرعون جبّار
اكنون كه همه چيز روبراه شده، و تمام وسائل لازم در اختيار موسى قرار گرفته، او و برادرش هارون هر دو با هم را مخاطب ساخته مىگويد: «تو و برادرت با آيات من كه در اختيارتان گذاردهام برويد» «اذْهَبْ أَنْتَ وَ أَخُوكَ بِآياتِي».
آياتى كه هم شامل دو معجزه بزرگ موسى عليه السلام مىشود، و هم ساير نشانههاى پروردگار، تعليمات و برنامههائى كه خود نيز بيانگر حقانيت دعوت او است، به خصوص اين كه: اين تعليمات پر مغز به وسيله مردى كه ظاهراً قسمت عمده عمرش را به چوپانى پرداخته، اظهار مىشود.
و براى تقويت روحيه آنها و تأكيد بر تلاش و كوشش هر چه بيشتر، اضافه مىكند: «در ذكر و ياد من و اجراى فرمانهايم سستى به خرج ندهيد» «وَ لاتَنِيا فِي ذِكْرِي».
چرا كه سستى و ترك قاطعيت، تمام زحمات شما را بر باد خواهد داد، محكم بايستيد و از هيچ حادثهاى نهراسيد، و در برابر هيچ قدرتى، سست نشويد.
***
بعد از آن، هدف اصلى اين حركت و نقطهاى را كه بايد به سوى آن جهتگيرى شود، مشخص مىسازد، مىگويد: «به سوى فرعون برويد، چرا كه او طغيان كرده است» «اذْهَبا إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى».
عامل تمام بدبختىهاى اين سرزمين پهناور، او است، و تا او اصلاح نشود، هيچ كارى ساخته نيست؛ چرا كه عامل پيشرفت يا عقب افتادگى، خوشبختى، يا بدبختى يك ملت، قبل از هر چيز، رهبران و سردمداران آن ملت است، و لذا بايد