٧٧ أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآياتِنا وَ قالَ لَا وتَيَنَّ مالًا وَ وَلَداً
٧٨ أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً
٧٩ كَلَّا سَنَكْتُبُ ما يَقُولُ وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدّاً
٨٠ وَ نَرِثُهُ ما يَقُولُ وَ يَأْتِينا فَرْداً
٨١ وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزّاً
٨٢ كَلَّا سَيَكْفُرُونَ بِعِبادَتِهِمْ وَ يَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدّاً
ترجمه:
٧٧- آيا ديدى كسى را كه به آيات ما كافر شد، و گفت: «اموال و فرزندان فراوانى به من داده خواهد شد»؟!
٧٨- آيا او از غيب آگاه گشته، يا نزد خدا عهد و پيمانى گرفته است؟!
٧٩- هرگز چنين نيست! ما به زودى آنچه را مى‌گويد مى‌نويسيم و عذاب را بر او مستمر خواهيم داشت!
٨٠- آنچه را او مى‌گويد از او به ارث مى‌بريم، و به صورت تنها نزد ما خواهد آمد!
٨١- و آنان غير از خدا، معبودانى را براى خود برگزيدند تا مايه عزتشان باشد! (چه پندار خامى!)
٨٢- هرگز (چنين نيست!) به زودى (معبودها) منكر عبادت آنان خواهند شد؛ (بلكه) بر ضدشان قيام مى‌كنند.