زيورتان، شايد سائلان بيايند و از شما تقاضا كنند» «لاتَرْكُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلى‌ ما أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَساكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْئَلُونَ».
اين عبارت، ممكن است اشاره به آن باشد كه همواره در اين زندگى پرناز و نعمتى كه داشتند سائلان و تقاضاكنندگان بر در خانه‌هايشان رفت و آمد داشتند، با اميد مى‌آمدند و محروم بازمى‌گشتند، به آنها مى‌گويد: بازگرديد و همان صحنه‌هاى نفرت‌انگيز را تكرار كنيد، و اين در حقيقت يك نوع استهزاء و سرزنش است.
بعضى از مفسران نيز احتمال داده‌اند جمله «لَعَلَّكُمْ تُسْئَلُونَ» اشاره‌اى به دستگاه پر زرق و برق و كبريائى آنها است كه خود شخصاً در گوشه‌اى مى‌نشستند، مرتباً فرمان مى‌دادند، و خدمتگزاران، پى‌درپى نزد آنها مى‌آمدند و سؤال از امر و فرمانشان مى‌كردند.
اما اين كه گوينده اين سخن كيست؟ در آيه صريحاً نيامده.
ممكن است ندائى به وسيله فرشتگان خدا، يا پيامبران و رسولانشان باشد يا از درون ضمير مخفى و وجدانشان.
در حقيقت اين نداى الهى بوده است كه: به آنها گفته مى‌شد: «فرار نكنيد و بازگرديد» كه از يكى از اين سه طريق به آنها مى‌رسيده است.
جالب اين كه: در اينجا از ميان تمام نعمت‌هاى مادى بالخصوص روى «مسكن» انگشت گذارده شده، شايد به خاطر اين كه: نخستين وسيله آرامش انسان، وجود يك مسكن مناسب است.
و يا اين كه انسان غالباً بيشترين درآمد زندگى خود را صرف مسكنش مى‌كند، و نيز بيشترين علاقه او به آن است.
***