جز او ترسى ندارند» منافاتى ندارد، اين يك وحشت طبيعى زودگذر و موقتى در برابر يك حادثه كاملًا بى‌سابقه و خارق عادت است.
***
آنگاه به دومين معجزه مهم موسى‌ اشاره كرده كه به او دستور مى‌دهد:
«دست خود را در گريبانت فرو بر، تا سفيد و روشن بيرون آيد، بى‌آن كه عيب و نقصى در آن باشد، و اين معجزه ديگرى براى تو است» «وَ اضْمُمْ يَدَكَ إِلى‌ جَناحِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ آيَةً أُخْرى‌». «١»
گر چه در تفسير جمله «وَ اضْمُمْ يَدَكَ إِلى‌ جَناحِكَ ...» مفسران عبارات گوناگونى دارند، اما با توجه به آيه ٣٢ سوره «قصص» كه مى‌گويد: «اسْلُكْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ» و آيه ١٢ سوره «نمل» كه مى‌گويد: «وَ أَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ» به خوبى استفاده مى‌شود كه: موسى‌ مأمور بوده است دست خود را در گريبانش فرو برد و تا زير بغل يا پهلو ادامه دهد (چرا كه جناح در اصل به معنى بال پرندگان است و در اينجا مى‌تواند كنايه از زير بغل بوده باشد).
«بَيْضاء» به معنى سفيد است، و جمله «مِنْ غَيْرِ سُوءٍ» اشاره به اين است كه:
سفيدى دست تو، بر اثر بيمارى پيسى و مانند آن نخواهد بود، به دليل اين كه درخشندگى خاصى دارد، در يك لحظه ظاهر و در لحظه ديگرى از بين مى‌رود.
ولى از بعضى روايات استفاده مى‌شود كه: دست موسى‌ در آن حالت، نورانيت فوق العاده‌اى پيدا كرد، اگر چنين بوده است بايد قبول كرد كه جمله «مِنْ غَيْرِ سُوءٍ» مفهوم ديگرى جز آنچه در بالا گفتيم خواهد داشت، يعنى نورانيتى دارد بدون عيب، نه چشم را آزار مى‌رساند، نه لكّه تاريكى در ميان آن ديده