٥- و من از بستگانم بعد از خودم بيمناكم (كه حق پاسدارى از آئين تو را نگاه ندارند)؛ و (از طرفى) همسرم نازا و عقيم است؛ تو از نزد خود جانشينى به من ببخش.
٦- كه وارث من و دودمان يعقوب باشد؛ و او را مورد رضايتت قرار ده»!
تفسير:
دعاى گيراى «زكريا»
بار ديگر به حروف مقطعه در آغاز اين سوره برخورد مى‌كنيم:
«كهيعص».
و از آنجا كه تفسير اين حروف مقطعه را در آغاز سه سوره مختلف قرآن در گذشته (سوره بقره، آل عمران و اعراف) به طور مشروح آورده‌ايم، در اينجا نيازى به تكرار نمى‌بينيم. «١»
آنچه لازم است در اينجا اضافه كنيم، اين است كه: در خصوص حروف مقطعه اين سوره، دو دسته از روايات در منابع اسلامى ديده مى‌شود:
نخست، رواياتى است كه: هر يك از اين حروف را اشاره به يكى از اسماء بزرگ خداوند (اسماء الحسنى) مى‌داند «كاف» اشاره به «كافى» كه از اسماء بزرگ خداوند است، و «ه» اشاره به «هادى»، و «ياء» اشاره به «ولىّ»، و «عين» اشاره به «عالم» و «ص» اشاره به «صادق الوعد» (كسى كه در وعده خود صادق است). «٢»
دوم، روايتى است كه اين حروف مقطعه را به داستان قيام امام حسين عليه السلام در كربلا تفسير كرده است: «كاف» اشاره به «كربلا»، «هاء» اشاره به «هلاك خاندان پيامبر» صلى الله عليه و آله و «ياء» به «يزيد» و «عين» به مسأله «عطش» و «صاد» به «صبر و