١٠٥ وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْا رْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ
١٠٦ إِنَّ فِي هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِينَ
ترجمه:
١٠٥- در «زبور» بعد از ذكر (تورات) نوشتيم: «بندگان شايسته‌ام وارث (حكومت) زمين خواهند شد»!
١٠٦- در اين، ابلاغ روشنى است براى جمعيت عبادت‌كنندگان!
تفسير:
حكومت زمين از آن صالحان خواهد بود
بعد از آن كه در آيات گذشته به قسمتى از پاداش‌هاى اخروى مؤمنان صالح اشاره شد، در دو آيه مورد بحث، به يكى از روشن‌ترين پاداش‌هاى دنيوى آنها كه «حكومت روى زمين» است با بيان شيوائى اشاره كرده مى‌گويد: «در زبور بعد از ذكر چنين نوشتيم كه: سرانجام بندگان صالح من (حكومت) زمين را به ارث خواهند برد» «وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْا رْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ».
«أرْض» به مجموع كره زمين گفته مى‌شود، و سراسر جهان را شامل مى‌گردد مگر اين كه قرينه خاصى در كار باشد، گر چه بعضى احتمال داده‌اند مراد وارث شدن سراسر زمين در قيامت است، ولى ظاهر كلمه «أرض» هنگامى كه به طور