النَّارَ) «١»
اين تعبيرات با «نابينا» بودن گروهى چگونه سازگار است؟
بعضى از مفسران بزرگ، گفته‌اند وضع آن جهان با اين جهان متفاوت است چه بسا افرادى نسبت به مشاهده بعضى از امور بينا هستند و از مشاهده بعضى ديگر نابينا!، و به نقل مرحوم «طبرسى» از بعضى از مفسران: أَعْمى‌ عَنْ جَهاتِ الْخَيْرِ لايَهْتَدِى لِشَىْ‌ءٍ مِنْها: «در برابر آنچه خير و سعادت و نعمت است نابينا هست و آنچه عذاب و شرّ و مايه حسرت و بدبختى است بينا مى‌باشد» چرا كه نظام آن جهان با نظام اين جهان متفاوت است.
اين احتمال، نيز وجود دارد كه آنها در پاره‌اى از منازل و مواقف نابينا هستند و در پاره‌اى بينا مى‌شوند.
ضمناً منظور از فراموش شدن مجرمان در جهان ديگر اين نيست كه خداوند آنها را فراموش مى‌كند، بلكه روشن است منظور معامله فراموشى با آنها است، همان گونه كه در تعبيرات روزمره خود داريم اگر كسى به ديگرى بى‌اعتنائى كرد، مى‌گويد: چرا ما را فراموش كردى؟!
***
٣- اسراف در گناه
جالب اين كه: در آيات فوق، اين مجازات‌هاى دردناك براى افرادى ذكر شده كه اسراف مى‌كنند و به آيات خدا ايمان نمى‌آورند.
تعبير به «اسراف» در اينجا ممكن است اشاره به اين باشد كه: آنها نعمت‌هاى خداداد، مانند چشم، گوش و عقل را در مسيرهاى غلط به كار انداختند و اسراف چيزى جز اين نيست كه انسان نعمت را بيهوده بر باد دهد.
و يا اشاره به اين است كه: گنهكاران دو دسته‌اند: گروهى گناهان محدودى