تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢٥
آنان را در رحمت خود داخل كرديم، گوئى با تمام جسم و جانشان غرق رحمت الهى شدند همان گونه كه قبلًا غرق درياى مشكلات شده بودند.
***
ادريس و ذا الكفل؟
«ادريس» پيامبر بزرگ الهى- چنان كه سابقاً هم گفتهايم- طبق نقل بسيارى از مفسران، جد پدر نوح بوده است، نام او در تورات، «اخنوخ» و در عربى، «ادريس» است كه بعضى آن را از ماده «درس» مىدانند؛ زيرا او نخستين كسى بود كه به وسيله قلم، نويسندگى كرد، او علاوه بر مقام نبوت، به علم نجوم، حساب و هيئت، احاطه داشت، و مىگويند او نخستين كسى است كه طرز دوختن لباس را به انسانها آموخت.
اما «ذا الكفل» مشهور اين است كه: از پيامبران بوده است «١» هر چند بعضى معتقدند: او يكى از صالحان بود.
ظاهر آيات قرآن كه او را در رديف پيامبران بزرگ مىشمرد، نيز اين است كه او از انبياء است و بيشتر به نظر مىرسد از پيامبران بنى اسرائيل بوده است. «٢»
در علت نامگذارى او به اين نام با توجه به اين كه «كفل» (بر وزن فكر) هم به معنى نصيب و هم به معنى كفالت و عهدهدارى آمده است، احتمالات متعددى دادهاند:
بعضى گفتهاند: چون خداوند نصيب وافرى از ثواب و رحمتش در برابر اعمال و عبادات فراوانى كه انجام مىداد به او مرحمت فرمود، ذا الكفل ناميده شد (يعنى صاحب بهره وافى).