ضمناً تعبير به «كانُوا» كه دلالت بر سابقه مستمر در اين برنامه دارد شايد اشاره به اين باشد كه آنها حتى قبل از رسيدن به مقام نبوت و امامت، مردانى صالح، موحّد و شايسته بوده‌اند و در پرتو همين برنامه‌ها، خداوند مواهب تازه‌اى به آنها بخشيده.
اين نكته نيز لازم به يادآورى است كه جمله «يَهْدُونَ بِأَمْرِنا» در حقيقت وسيله شناخت امامان و پيشوايان حق، در برابر رهبران و پيشوايان باطل است كه معيار كار آنها بر هوس‌هاى شيطانى است.
در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: امام در قرآن مجيد دو گونه است در يك جا خداوند مى‌فرمايد: وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةًيَهْدُونَ بِأَمْرِنا: يعنى به امر خدا نه به امر مردم، امر خدا را بر امر خودشان مقدم مى‌شمرند، و حكم او را برتر از حكم خود قرار مى‌دهند.
ولى در جاى ديگر مى‌فرمايد: وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ: «ما آنها را پيشوايانى قرار داديم كه دعوت به دوزخ مى‌كنند».
فرمان خود را بر فرمان پروردگار مقدم مى‌شمرند، حكم خويش را قبل از حكم او قرار مى‌دهند، و مطابق هوس‌هاى خود و بر ضد كتاب اللّه عمل مى‌نمايند. «١»
و اين است معيار و محك براى شناسائى امام حق از امام باطل.
***