تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٥
١٢٨ أَ فَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَساكِنِهِمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَا ياتٍ لِاولِي النُّهى
١٢٩ وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَكانَ لِزاماً وَ أَجَلٌ مُسَمّىً
١٣٠ فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرافَ النَّهارِ لَعَلَّكَ تَرْضى
ترجمه:
١٢٨- آيا براى هدايت آنان كافى نيست كه بسيارى از نسلهاى پيشين را هلاك نموديم، و اينها در مسكنهاى (ويران شده) آنان راه مىروند؟! مسلماً در اين امر، نشانههاى روشنى براى خردمندان است.
١٢٩- و اگر سنت و تقدير پروردگارت و ملاحظه زمان مقرّر نبود، عذاب الهى به زودى دامان آنان را مىگرفت!
١٣٠- پس در برابر آنچه مىگويند، صبر كن! و پيش از طلوع آفتاب، و قبل از غروب آن، تسبيح و حمد پروردگارت را به جا آور؛ و همچنين (برخى) از ساعات شب و اطراف روز (او را) تسبيح گوى؛ باشد كه (از الطاف الهى) خشنود شوى!
تفسير:
از تاريخ گذشتگان عبرت بگيريد
از آنجا كه در آيات گذشته بحثهاى فراوانى از مجرمان به ميان آمد، در