نگهبان زندگى بر سطح زمين تشكيل شده، آن اندازه ضخامت (و غلظت) دارد كه بتواند همچون زرهى زمين را از شرّ مجموعه مرگبار بيست ميليون سنگ‌هاى آسمانى در روز، كه با سرعت در حدود ٥٠ كيلومتر در ثانيه به آن برخورد مى‌كنند در امان نگهدارد.
جوّ زمين علاوه بر كارهاى ديگرى كه دارد، درجه حرارت را بر سطح زمين در حدود شايسته براى زندگى نگاه مى‌دارد، و نيز ذخيره بسيار لازم «آب و بخار آب» را از اقيانوس‌ها به خشكى‌ها انتقال مى‌دهد كه اگر چنين نبود، همه قاره‌ها به صورت كويرهاى خشك غير قابل زيست درمى‌آمد، به اين ترتيب، بايد گفت:
اقيانوس‌ها و جوّ زمين عنوان چرخ لنگرى براى زمين دارند».
«وزن بعضى از اين شهاب‌ها كه به سوى زمين سرازير مى‌شود به اندازه يك هزارم يك گرم است ولى نيروى آن بر اثر آن سرعت فوق العاده، معادل نيروى ذرات اتمى است كه بمب مخرب را تشكيل مى‌دهد! و حجم آن شهاب‌ها احياناً بيشتر از حجم يك دانه شن نيست!
در هر روز ميليون‌ها از اين شهاب‌ها پيش از رسيدن به سطح زمين، مى‌سوزند و يا به بخار تبديل مى‌شوند، ولى احياناً حجم و سنگينى بعضى شهاب‌ها به قدرى زياد است كه از قشر گازى، گذشته و به سطح زمين اصابت مى‌كند.
از جمله شهاب‌هائى كه از چنگال غلاف گازى نامبرده عبور كرده و به زمين رسيد شهاب عظيم و معروف «سيبرى» است كه در سال ١٩٠٨ ميلادى به زمين اصابت كرد، و قطر آن طورى بود كه حدود ٤٠ كيلومتر زمين را اشغال كرد و باعث تلفات زيادى شد!
و ديگر، شهابى است كه در «آريزونا» آمريكا فرود آمد كه به قطر يك